Boekfragment:
In Het vertrek van de mier besluit de mier op een dag van huis weg te gaan. De achterblijvende dieren peinzen over wat verdwijnen is. Ze hebben heimwee naar de tijd toen iedereen nog bij elkaar was. Allemaal gaan ze anders met het vertrek van de mier om. De een wordt treurig, de ander zet 't op een eten, een derde raakt in paniek. Maar één ding staat vast: ze missen de mier ontzettend. Ook de mier laat van zich horen. Hij is ver van huis en ook hij mist de eekhoorn, de olifant en alle andere dieren. In zijn aantekeningen doet hij poëtisch verslag van zijn heimwee. Deze aantekeningen worden ingeleid door klarinet waarbij het ritme van iedere eerste zin een duidelijke rol speelt. Uiteindelijk smelten alle intermezzi samen tot een lange melodie van heimwee.
deel 1
cd 1
1. Niet ver van de rand van het bos stond het huis van de mier.
2. Niet lang daarna wist iedereen dat de mier weg was.
3. De eekhoorn was het verdrietigst van iedereen.
4. De mier is niet weg, dacht het vuurvliegje.
5. Ik ben altijd weg, dacht de pinguïn, maar daar hoor ik
6. Toen hij hoorde dat de mier weg was begon de krekel in
7. Het is hier niet somber genoeg, dacht de tor.
8. De potvis wist niet wat weg betekende.
9. Als de mier weg is blijft er van elke taart op elke
10. De mus zette een bord voor zijn deur:
11. O, dacht de giraffe, wat denk ik nu toch...
12. Toen de bladluis zich op een ochtend in het donker
13. De mammoet en de mastodont zaten in een smalle
14. Hij kan niet kwaken, dacht de kikker.
15. Toen de egel hoorde dat de mier weg was begon hij aan
16. ‘Weg?’ kraste de kraai.
17. ‘Misschien zijn wij allemaal weg,’ zei de vlinder
18. De sluipwesp ging op de hoogste tak van de den zitten
19. Aan de rand van het bos woonde het mormeldier.
20. Dit is het einde van de mier, dacht de krab.
21. Geachte dieren
22. Toen de snoek hem vertelde dat de mier weg was
cd 2
1. ‘Welke jas droeg hij?’ vroeg de nerts toen hij hoorde
2. ‘Hij is ergens heen gegaan waar iedereen altijd op zijn
3. De meelmuis was ervan overtuigd dat de mier zich had verstopt.
4. De zwaan strekte zijn hals, keek met een weemoedige blik
5. ‘Wel ja, weg,’ mompelde de boktor.
6. De uil schreef een brief aan de mier
7. Ver weg, op de maan, waar nooit iemand kwam
8. Zou hij verdwaald zijn? dacht de walrus.
9. ‘We moeten hem verrassen,’ zei het nijlpaard
10. Ik had een muur moeten bouwen, dacht de bever
11. Weg? dacht de pad. Ontploft!
12. Toen hij hoorde dat de mier weg was begon de nachtegaal
13. ‘Ik denk ,’ zei de rups, ‘dat hij niet weg is, maar dat hij iets
14. Ik had de mier een keer moeten uitnodigen, dacht de mossel.
15. De splintbok had een klein boekje waarin stond wat je
16. Dat is heel erg, dacht de walvis.
17. ‘Wat? Weg? Weggeboord?’ vroeg de houtworm
18. De kakkerlak zat thuis, in een hoek onder zijn bed
19. De kreeft had een boek waarin alles stond wat niet bestaat.
20. De hermelijn trok zijn mooiste jas aan en ging naar buiten.
21. Op een dag waren de slak en de schildpad
22. Het was hier natuurlijk allemaal te licht voor hem,’ zei de mol.
deel 2
cd3
1. Toen de mier voorgoed uit het bos was vertrokken liep hij
2. Het was donker.
3. ‘Mier! Mier!’
4. Het was nacht.
5. De volgende ochtend, toen hij wakker werd, dacht hij
6. Toen hij die dag verder liep ontmoette hij de termiet.
7. Niet ver vanwaar hij lag, naast een rots, in het midden van
8. De volgende dag, midden in de woestijn
9. Op een ochtend dwarrelde er een brief voor zijn voeten
10. Alles is in mij, dacht de mier.
11. De volgende dag zag hij de muis verschijnen aan de horizon.
12. Hoog boven de woestijn had de raaf een winkeltje
13. Het was donker.
14. Op een middag, toen de mier zich door het zand van de
15. Er kwamen twee dieren dichterbij.
16. Plotseling zag hij de eekhoorn, ver weg, nog op de horizon.
17. Hier ben ik achter gekomen, dacht de mier.
18. De mier schreef af en toe iets in een klein schrift
19. Hij maakte geen aantekeningen meer en kon ook bijna
20. Toen hij om een rots heen liep, laat in de middag
aantekeningen van de mier
cd 4
1. Het is nacht.
2. Ik weet alles
3. Het is nacht.
4. Ik sta voor de verte.
5. Ik lig op de grond.
6. Stemmen in mijn hoofd.
7. Ze praten met elkaar.
8. Niemand mist mij.
9. Lange dag in de woestijn.
10. Brief van de mier.
11. Ik heb geen pijn
12. In de verte.
13. Stel, eekhoorn, krekel, olifant...
14. Nacht. Woestijn. Sterren.
15. Ik vertrouw mijzelf niet meer.
16. Ik ben de mier.
17. Ik ga niet verder meer.
18. Iedereen telt mee, elk dier, elk ding
19. ‘Wat is het, mier
20. De mier, dat ben ik
21. Mier, je moet niet altijd...
22. Waar ben ik toch altijd zo verschrikkelijk bang voor?
23. ‘Wat zullen we met de mier doen?’
24. Niet verdrietig zijn, mier.
25. De verte denkt
26. Ze zoeken me, roepen me: ‘Mier! Mier!’
27. Waarom kan ik nooit slapen?
28. Midden in de nacht.
29. ‘Waar ga je heen, mier?’
30. Ik ben al zo lang onderweg
31. Ik wou dat ik mijzelf kon waarschuwen
32. Het is nacht
33. Ik ben de mier
34. Het is nacht en ik denk na
35. Als ik het omgekeerde was van mijzelf:
36. Ze komen elke nacht bij mij
37. Ik zoek mijzelf
38. Voornemens
39. Het is nacht.
40. Ik ben bang
41. Wat heb ik tot nu toe laten doen?
42. De zon gaat onder.
43. Als ik mijzelf eindelijk eens zou inhalen
44. Dag verte, hier ben ik
45. Nu nooit meer iets opschrijven
46. De verte - klarinet |
