Boekfragment:
Kort boekfragment (tekst commercial):
Even omklemde ze het psalmboek, ze sloot haar ogen, prevelde iets wat kennelijk voor de Algenoegzame bedoeld was, en fluisterde toen: 'Onze moeders hebben ons, ook al wensten we dit beiden geenszins, tot elkaar veroordeeld.'
'Ja,' zei hij stug.
Uitgebreid boekfragment:
In het halfduister van de grote slaapkamer aan de voorzijde van het huis aan de Veerstraat maakte veel later op de avond de bruid aanstalten zich te ontkleden. Maar eerst legde ze haar psalmboek met zilveren klampen op de commode.
'Dat is m’n pillegift,' zei ze, 'dat heb ik altijd bij me.' Even omklemde ze het psalmboek, ze sloot haar ogen, prevelde iets wat kennelijk voor de Algenoegzame bedoeld was, en fluisterde toen: 'Onze moeders hebben ons, ook al wensten we dit beiden geenszins, tot elkaar veroordeeld.'
'Ja,' zei hij stug.
'Laten we desondanks samen proberen er het beste van te maken.'
'Ja,' zei hij weer.
'Jij mag blijven wonen waar je altijd gewoond hebt, ik zelfs dat niet. Niets hier is van mij, daarom hoop ik dat je het goed vindt dat ik hier mijn pillegift heb neergelegd. Zo meteen lig ik in een wildvreemd bed, naast een wildvreemde man in een wildvreemd huis. Alsjeblieft, ontzie mij.'
'Als ik jou daarmee streel, wil ik best boven op zolder in mijn eigen bed gaan slapen.'
'O, dat zou... dan kan ik in dit bed hier alleen wennen... o, dat zou...'
Zonder enig gerucht te maken sloop hij naar zijn eigen ledikant. Zo kon het toch altijd blijven? Dan was het enige verschil met vroeger dat er drie vrouwen in huis waren die maaltijden klaarmaakten en schrobden en poetsten en boenden en wasten en streken.
Zoals hem reeds zo vaak was overkomen, lag hij de hele nacht wakker, ernaar smachtend althans een enkel uurtje te mogen insluimeren. […] Hij dacht aan de preek van dominee Hoffman. Adam en Eva in het paradijs. De zondeval.
Gegeten van de vruchten van de boom der kennis van goed en kwaad. Maar als van zo’n boom de vrucht afviel, zoals vruchten immer na enige tijd afvallen, en er kwam een geit langs die de vrucht meenam en hem verderop onder een andere boom weer uit zijn bek liet vallen, zoals geiten zo vaak doen, en Eva zou hem nietsvermoedend hebben opgeraapt met de gedachte: deze vrucht is hier afgevallen, zou er dan, had ze er een hap van genomen, ook sprake zijn geweest van de zondeval? En als de geit, mits deze klein was, de vrucht nu eens zou hebben ingeslikt, en Adam had die vlak daarna geslacht en de maag, met de halfverteerde peer of appel er nog in, verorberd, was er dan sprake geweest van de zondeval? Toen prevelde hij opeens, recht overeind komend in zijn bed: 'Welk doel diende het in vredesnaam om zo'n boom in het paradijs te plaatsen? Was het, gelet op die duivelse dilemma’s, nu wel zo verstandig van de Algenoegzame om in het paradijs een boom neer te zetten waar je niet van mocht eten? |
Meer over dit boek...
Maarten 't Hart brengt in Het psalmenoproer, zijn eerste historische roman, een fascinerende en grotendeels vergeten periode uit de vaderlandse geschiedenis tot leven. In de roman wordt het levensverhaal verteld van een kleine reder die in zijn leven één faux pas begaat, waardoor hij betrokken raakt bij het psalmenoproer, een opstand van `verpauperde luyden' tegen `voorname meesters'. En passant wordt ook een scherp beeld geschetst van de neergang der beug- en haringvisserij, uitmondend in de historische audiëntie van Maassluise vissers bij Napoleon in oktober 1811.
Bestel dit boek online via Bol.com :
 
Het psalmenoproer
Maarten 't Hart
|
